Het delen van ervaringen is belangrijk. Soms lijkt het of we er alleen voor staan en dan is een bericht van iemand die hetzelfde doormaakt net dat steuntje in de rug dat u nodig heeft. Of het helpt u om door een andere bril te kijken. Een mooi voorbeeld in een blog op vrouw.nl:

“Ik ontmoette een eenzame vrouw die binnen korte tijd kilo’s was afgevallen. Wat bleek? Deze vrouw weigerde haar maaltijden op de groep, omdat ze maar één brandend verlangen had: uren doorbrengen bij een bepaalde deur in de gang. Na observeren kwam ik erachter dat mevrouw verliefd was geworden op de reflectie in het raam van de deur. Ze was verliefd geworden op haar eigen spiegelbeeld.  

Wat kunt u in zo’n geval doen? U kunt haar dwingen aan tafel te blijven zitten om te eten of zelfs het raam afplakken in de hoop dat haar verliefdheid verdwijnt. Dit zijn logische eerste reacties, wanneer u alleen maar focust op haar gewicht.

Maar wat wij deden was tegemoet komen aan haar behoefte aan intimiteit: ze wilde bij haar geliefde zijn. Dus plaatsten we een tafeltje bij de deur, dekten deze voor twee personen en zo had deze mevrouw drie keer per dag een romantisch diner voor twee. En u raadt het al: ze was gelukkig en nam toe in gewicht.”

Voorbeelden

Hieronder leest ue voorbeelden van situaties waar u tegenaan kunt lopen als het gaat om de persoonlijke verzorging van uw naaste. Voorbeelden uit het dagelijks leven van mensen met dementie die u kunnen helpen. Of voorbeelden die u doen denken aan uw eigen situatie en u eraan herinnert dat u er niet alleen voor staat. Want samen kunnen we problemen bespreekbaar maken. En leren we hoe we ermee om kunnen gaan. Er is niet altijd een oplossing, maar erover kunnen lezen of praten kan net even het verschil maken.

Drogen

Mevrouw vroeg of ik een handdoek uit de kast wilde pakken. In de kast lagen een aantal gebruikte incontinentieverbanden. Nadat ze uit de douche kwam, heb ik dit bespreekbaar gemaakt. De verbanden lagen te drogen. Ze had geen idee wat ze met de verbandjes moest. Ik heb haar rustig uitgelegd dat deze na gebruik in de prullenbak thuishoren. Ze bleef het lastig vinden. Daarom hebben we samen gekeken naar een alternatief. We kwamen uit bij een broekje, ookwel een Pants genoemd. Incontinentiemateriaal dat het meest lijkt op een gewone onderbroek. Daarnaast heb ik de gewone onderbroeken verhuisd naar de bovenste plank, zodat ze op het ‘normale’ schap uit gewoonte een ‘pants’ broekje van het schap pakt. In de kast liggen nu alleen nog handdoeken in plaats van gebruikte inco verbanden.

Herinneringen

Mijn man had steeds vaker ‘een ongelukje’. De verpleegkundige gaf aan dat ik hem soms eraan moet herinneren om naar het toilet te gaan. Omdat hij het zelf gewoonweg vergeet. De thuishulp en ik geven hem nu tijdig een reminder en helpen hem tegenwoordig om naar het toilet te gaan. Ook hebben we een fotolijst met foto’s en namen van familie opgehangen. Zodat naar het toilet gaan fijne herinneringen met zich meebrengt. Die ongelukjes zijn een stuk minder geworden.

De weg kwijt

Ik kreeg het verzoek om iemand te helpen, omdat meneer incontinent was. Het kwam wel eens voor dat hij ’s nachts in een hoek aan het plassen was. Zijn dochter heeft hem wel eens ermee geconfronteerd. Maar dan wordt hij boos en agressief. We hebben samen gekozen voor een digitale bedmat. Zodat we een signaal krijgen als hij weer gaat spoken. Dan kunnen we hem helpen om naar het toilet te gaan. We hebben ook een icoontje van een toilet op de wc-deur geplakt, de lichten ’s nachts aangelaten en alle obstakels uit de weg geruimd. Zoals dichte deuren en een paraplubak in het gangpad. Daarnaast zorgen we dat meneer ’s avonds niet teveel drinkt. Dat scheelt een hoop nachtelijke avonturen.

Schaamte

Ik stond in de supermarkt met mijn moeder toen ze aangaf dat ze dringend naar het toilet moest. De winkelmedewerker gaf aan dat het toilet buiten gebruik was. Ik ben meteen met mijn moeder de winkel uitgesneld. Helaas was het verzorgingstehuis op een paar meter afstand te laat. Aangezien we geen schone kleding bij ons hadden, zijn we de auto ingestapt en naar huis gereden. Er hing een gevoel van schaamte om ons heen. Tegenwoordig denk ik altijd meer na over waar en wanneer we op pad gaan. Ik geef haar tijdig reminders om naar het toilet te gaan en zorg altijd dat ik een schone broek bij me heb, zodat we een ongelukje zoveel mogelijk kunnen voorkomen.

Nat bed

Een cliënt is erg onrustig ’s nachts, dwaalt rond en plast vaak op plekken anders dan het toilet. ’s Ochtends moet ik altijd haar bed verschonen. We hebben incontinentiemateriaal geprobeerd, maar omdat ze er altijd aan loopt te plukken is haar bed toch nat. Inmiddels gebruiken we incontinentiebroekjes, die ze duidelijk prettiger vindt. Daarnaast ligt er ook een extra wegwerp onderlegger in bed, voor als het toch mis gaat. Dat scheelt in was. Ook zorgen we dat ze ’s avonds niet teveel drinkt. Dan redden we het precies met een broekje gedurende de nacht.

Blaasontsteking


Begin van de week werd mijn moeder erg onrustig. Ze was ook agressiever dan normaal. Omdat het lang aanhield, heb ik toch de huisarts even gebeld. Na een paar dagen aankijken, kwamen we erachter dat het blaasontsteking was. Schijnt veel voor te komen bij ouderen. Nu weet ik, als er sprake is van gedragsverandering dat er meer achter kan zitten. Goed om hulp in te schakelen.

Abena's probeerpakket voor mantelzorgers

Een voordelig pakket vol met handige verzorgingsproducten. Producten die u helpen bij het bieden van menswaardige zorg. Voor betere hygiëne en minder was. Zoals bed- en stoelbeschermers, verzorgend wassen washandjes en shampoocaps.

Om te proberen. Tien producten voor slechts €10,-.
Bestel snel in onze webshop.

abena-dementie-hulp-verzorging

Urinegeur

Een ouder echtpaar woont zelfstandig. Het is voor meneer lastig om problemen bespreekbaar te maken met de thuiszorg die wekelijks over de vloer komt. Omdat het erg naar urine ruikt, maakt de thuiszorgmedewerker het probleem bespreekbaar. Wat blijkt, mevrouw maakt gebruik van vaatdoekjes om haar urine op te vangen. Dat gaat natuurlijk erg stinken en is niet hygiënisch. Bovendien ben je, met een vaatdoek die niet geschikt is voor het opvangen van urine, meer vatbaar voor urineweginfecties of een blaasontsteking. Omdat meneer de hoeveelheid was niet bij kon houden is, na wat tegenstribbelingen, huishoudelijke hulp ingeschakeld. Dit hielp ook enorm in de lucht die er in huis hing. Met het bestellen van incontinentiemateriaal en het wegwassen van de natte kleding is de geur in huis nu een stuk aangenamer. Ook adviseer ik ze om wegwerpwashandjes en -handdoeken te gebruiken. Dat scheelt in hoeveelheid was.

Reinigen


Dagelijkse handelingen worden voor mensen met dementie steeds lastiger. Zo ook het reinigen na toiletgang. Indien dit niet goed gebeurd, blijft ontlasting op de huid achter. Het wordt hard en er kunnen huidirritaties ontstaan. Een thuiszorgmedewerker die helpt bij de dagelijkse verzorging gebruikt regelmatig reinigingsschuim en een wegwerpwashandje. Hierdoor hoeven cliënten niet volledig gewassen te worden. Daarnaast zorgt de foam ervoor dat restanten ontlasting zacht worden en dus makkelijker te verwijderen zijn.

Nieuwigheden

Douchen is iedere dag een strijd, omdat mevrouw het van vroeger uit niet gewend is. Ze waste zich hoogstens 1x per week in een tobbe. Het helpt om aan te sluiten bij wat ze vanuit vroeger gewend is. Daarom slaan we soms een paar dagen over. En soms gebruiken we wassen zonder water washandjes. Verzorgend wassen washandjes bieden daarnaast extra bescherming voor de droge huid. Echter, omgaan met een nieuw product blijft lastig. Als ze het niet kent dan wordt ze erg onrustig. Daarom gebruiken we een nieuw product altijd samen. Zodat ze een beetje zelf kan doen. Aanrakingen bij mensen met dementie kunnen niet fijn aanvoelen. Daarom is het belangrijk dat het altijd op een vertrouwde manier gebeurd en door iemand die ze kent.

In de was

Ik probeerde mijn moeder te laten wennen aan incontinentiemateriaal. Omdat het niet meer zonder kan. In gesprek met een zorgverlener bestelde ik een proefpakket. Ik nam een broekje, omdat deze het meest op onderbroeken lijken. Ik heb deze broekjes op een goede plek thuis neergelegd. Zodat mijn moeder in plaats van onderbroeken, de incontinentiebroekjes uit de kast pakt. Zoals ze het gewend is. Ik heb er echter niet bij stilgestaan dat onderbroeken in de was belanden. Zo ook de incontinentiebroekjes van mijn moeder. Dat resulteerde in een kapotte wasmachine. Incontinentiebroekjes zijn namelijk niet geschikt voor in de wasmachine kan ik je vertellen. Een duur grapje, maar ben inmiddels wel weer wat wijzer. Ik zorg ervoor dat ik de was aanzet en extra controleer of er geen andere dingen in de machine zitten voordat ik de was aanzet.

Smeren

Tot mijn schrik zag ik dat de muur van de badkamer onder poep zat. Toen ik met de mensen thuis in gesprek ging, begreep ik dat meneer een bodystocking had gekregen. Zodat hij niet steeds aan zijn anus zat. Maar die bodystocking bleek het probleem alleen erger te maken. Het is belangrijk om te kijken naar de oorzaak. Iemand die een continue druk ervaart, maar niet naar het toilet kan, gaat ontlasting met zijn vinger verwijderen. De endeldarm zit op een gegeven moment zo vol, dat de ontlasting niet meer de anus kan passeren. Uit wanhoop gaat iemand de ontlasting met zijn vinger verwijderen (ookwel smeren genoemd). Belangrijk is het onderzoeken van de oorzaak van het smeren. Uiteindelijk was niet de bodystocking de oplossing maar een laxeermiddel. Zodat meneer weer naar het toilet kon.

Alles uit

Alles uit en weer naar bed. Dat gebeurt vaak als iemand zijn kleding onder heeft geplast. Zodat je hem of haar niet kan confronteren met ongelukjes en nachtelijke avonturen. Want er is veel schaamte. Niet alleen voor u als mantelzorger maar ook voor uw naaste. Plukt iemand veel aan zijn of haar incontinentiemateriaal? Of heeft hij/zij de neiging om alles uit te trekken? Gebruik dan een zo lang mogelijk t-shirt met daaronder incontinentiemateriaal en daarover een pyjamabroek. Plukken wordt dan een stukje lastiger. Vraag u daarnaast altijd af, waarom iemand plukt. Misschien zit het materiaal niet lekker en heeft iemand er last van. Daar kunt u wat aan doen.

Postoel

’s Nachts alleen naar het toilet kan een uitdaging zijn. Samen met een zorgverlener hebben wij een postoel aangeschaft die nu naast het bed van mijn partner staat. Ze kan zichzelf van de bedrand op de postoel glijden. En we gebruiken een beschermzak in de postoel. Die de zorgverleners ’s ochtends eenvoudig weg kunnen gooien, zonder dat ze de postoel hoeven schoon te maken. Heel handig.

Onderbroek

Ik kreeg een telefoontje van een mantelzorger. Haar moeder heeft incontinentiemateriaal nodig. Ze weigert echter om het materiaal in haar onderbroek te dragen. Ze wil echt eerst de onderbroek aan en daarna pas het materiaal. Maar dat gaat stinken en het materiaal absorbeert minder goed. Lastig. Ze moet toch langzaam gaan wennen aan incontinentiemateriaal. Belangrijk is dat ze goed ademend materiaal heeft, waardoor het prettig en comfortabel zit. Daarnaast heb ik haar geadviseerd om een incontinentiebroekje te proberen en alle gewone onderbroeken uit de kast te halen. Hopelijk raakt ze gewend aan deze ‘nieuwe’ onderbroeken als ze een schone uit de kast pakt.

Ook een ervaring van persoonlijke verzorging bij dementie die u wilt delen? Of tips die anderen helpen? Vul onderstaand formulier in en wij zorgen dat uw tip gedeeld wordt.