Incontinentie bij dementie

In Nederland lijden er 270.000 mensen aan dementie. Dit aantal neemt in de toekomst alleen maar toe.

Dementie kan op verschillende manieren leiden tot urine- of ontlastingsverlies. In de vroege stadia van dementie kan incontinentie verband houden met het feit dat mensen om verschillende redenen het toilet niet op tijd kunnen bereiken. In een verder gevorderd stadium is incontinentie vaak onvermijdelijk.

Oorzaken zijn:

  1. afname van mobiliteit
  2. een verslechterd cognitief vermogen
  3. het gebruik van medicijnen
  4. bijkomende ziektes zoals hartfalen of suikerziekte

Incontinentie is stressfactor nummer 1 voor mantelzorgers die te maken hebben met dementie. Daarom zien wij het als onze taak om de beste hulp te bieden bij incontinentie bij dementie.

Uit gesprekken is gebleken dat er niet één manier is om mensen met dementie te helpen; ieder mens is immers uniek. Daarom willen wij de verhalen van mantelzorgers en zorgprofessionals bundelen. Zodat we van elkaar kunnen leren.

Waar zijn we naar op zoek?

We zijn op zoek naar zorgprofessionals en mantelzorgers die hun ervaring willen delen met betrekking tot dementie en incontinentie en/of persoonlijke verzorging.

Heb jij een voorbeeld van een situatie waar er sprake is van incontinentie bij dementie? En hoe ben je met deze situatie omgegaan?

Door het bundelen van ervaringen hopen we samen mantelzorgers en zorgprofessionals te kunnen helpen.

Deel je mee? Vul het formulier in en wij zorgen dat jouw ervaring op deze website komt te staan én dat je straks makkelijk kunt zoeken op andere ervaringen.

Loading

Als wijkverpleegkundige kwam ik bij een mevrouw thuis die vroeg of ik een handdoek uit de kast wilde pakken. In de kast lagen een aantal incontinentieverbanden te drogen. Nadat ze uit de douche kwam heb ik dit bespreekbaar gemaakt en ben ik erachter gekomen waarom ze de verbandjes te drogen had liggen: ze had geen idee wat ze met de verbandjes moest. Ik heb haar rustig uitgelegd dat deze verbandjes na gebruik in de prullenbak thuishoren. Maar ze bleef er moeite mee houden. Daarom hebben we samen gekeken of een broekje niet beter bij haar paste, omdat dit meer aanvoelt als een gewone onderbroek. De gewone onderbroeken hebben we in de haar kast verhuisd naar de bovenste plank, zodat ze op het ‘normale’ schap uit gewoonte een ‘pants’ broekje van het schap pakt.

Ik kreeg het verzoek om iemand te helpen, omdat meneer incontinent was. Hij had een boze en agressieve houding. Toen ik met hem in gesprek ging, bleek dat hij de weg naar het toilet niet goed wist te vinden. Toen hebben we een icoontje van een toilet op de wc-deur geplakt. Meneer wist toen het toilet wel weer te vinden en had geen incontinentiemateriaal meer nodig.

Als mantelzorger stond ik in de supermarkt met mijn moeder met dementie toen ze aangaf dat ze dringend naar het toilet moest. De winkelmedewerker gaf aan dat het toilet buiten gebruik was en toen ben ik meteen met mijn moeder de winkel uitgesneld. Helaas was het verzorgingstehuis op een paar meter afstand te laat. Aangezien we geen schone kleding bij ons hadden, zijn we de auto ingestapt en naar huis gereden. Er hing een gevoel van schaamte om ons heen. Tegenwoordig denk ik altijd meer na over waar en wanneer we op pad gaan. Ik geef haar tijdig reminders om naar het toilet te gaan en zorg altijd dat ik een broekje bij me heb, zodat we een ongelukje kunnen voorkomen.