Incontinentie bij dementie

In Nederland lijden er 270.000 mensen aan dementie. Dit aantal neemt in de toekomst alleen maar toe.

Dagelijkse handelingen, waaronder persoonlijke verzorging, gaat bij mensen met dementie steeds verder achteruit. Mensen vergeten zich te wassen en/of kunnen om verschillende redenen het toilet niet op tijd bereiken. In een verder gevorderd stadium is incontinentie vaak onvermijdelijk.

Oorzaken zijn:

  1. afname van mobiliteit
  2. een verslechterd cognitief vermogen
  3. het gebruik van medicijnen
  4. bijkomende ziektes zoals hartfalen of suikerziekte

Incontinentie is stressfactor nummer 1 voor mantelzorgers die te maken hebben met dementie. Daarom zien wij het als onze taak om de beste hulp te bieden bij persoonlijke verzorging bij dementie.

Uit gesprekken is gebleken dat er niet één manier is om mensen met dementie te helpen; ieder mens is immers uniek. Daarom willen wij de verhalen van mantelzorgers en zorgprofessionals bundelen. Zodat we van elkaar kunnen leren.

Waar zijn we naar op zoek?

We zijn op zoek naar zorgprofessionals en mantelzorgers die hun ervaring willen delen met betrekking tot dementie en incontinentie en/of persoonlijke verzorging.

Heb jij een voorbeeld van een situatie waar er sprake is van incontinentie bij dementie? En hoe ben je met deze situatie omgegaan?

Door het bundelen van ervaringen hopen we samen mantelzorgers en zorgprofessionals te kunnen helpen.

Deel je mee? Vul het formulier in en wij zorgen dat jouw ervaring op deze website komt te staan én dat je straks makkelijk kunt zoeken op andere ervaringen.

Loading

Mevrouw was aan het douchen. Ze vroeg of ik een handdoek uit de kast wilde pakken. In de kast lagen een aantal incontinentieverbanden. Nadat ze uit de douche kwam heb ik dit bespreekbaar gemaakt. De verbanden lagen te drogen. Ze had geen idee wat ze met de verbandjes moest. Ik heb haar rustig uitgelegd dat deze na gebruik in de prullenbak thuishoren. Ze bleef het lastig vinden. Daarom hebben we samen gekeken naar een alternatief. We kwamen uit bij een broekje. De gewone onderbroeken hebben we in de haar kast verhuisd naar de bovenste plank, zodat ze op het ‘normale’ schap uit gewoonte een ‘pants’ broekje van het schap pakt. In de kast liggen nu alleen nog handdoeken in plaats van gebruikte inco verbanden.

Ik kreeg het verzoek om iemand te helpen, omdat meneer incontinent was. Hij had een boze en agressieve houding. Toen ik met hem in gesprek ging, bleek dat hij de weg naar het toilet niet goed wist te vinden. Toen hebben we een icoontje van een toilet op de wc-deur geplakt met als gevolg dat hij nu geen ongelukjes meer heeft en hij geen materiaal nodig heeft.

Ik stond in de supermarkt met mijn moeder (die lijdt aan dementie) toen ze aangaf dat ze dringend naar het toilet moest. De winkelmedewerker gaf aan dat het toilet buiten gebruik was en toen ben ik meteen met mijn moeder de winkel uitgesneld. Helaas was het verzorgingstehuis op een paar meter afstand te laat. Aangezien we geen schone kleding bij ons hadden, zijn we de auto ingestapt en naar huis gereden. Er hing een gevoel van schaamte om ons heen. Tegenwoordig denk ik altijd meer na over waar en wanneer we op pad gaan. Ik geef haar tijdig reminders om naar het toilet te gaan en zorg altijd dat ik een broekje bij me heb, zodat we een ongelukje kunnen voorkomen.