Incontinentiemateriaal voor vrouwen

Incontinentie bij vrouwen kan vele oorzaken hebben. Bij vrouwen wordt het urineverlies in veel gevallen veroorzaakt door verzwakte bekkenbodemspieren door bijvoorbeeld een bevalling, de overgang of door ouderdom. Maar ook een onderliggende ziekte zoals dementie of diabetes, het slikken van medicijnen, overgewicht of een neurologische aandoening kan urineverlies veroorzaken. Veel vrouwen merken in de leeftijd tussen 30 en 50 jaar de eerste symptomen van urineverlies. Problemen met de bekkenbodem kunnen naast ongewild urineverlies ook leiden tot pijn bij het vrijen. De klachten bij het plassen en vrijen treden op wanneer mensen niet goed in staat zijn de bekkenbodemspieren op de juiste manier aan te spannen en te ontspannen. Vooral vrouwen hebben hier last van, al kunnen soortgelijke problemen ook voorkomen bij mannen.

Zwangere vrouwen en vrouwen in de overgang hebben een verhoogde kans op een verzwakte bekkenbodem. Door hormonale veranderingen neemt de kracht van de bekkenbodemspieren af en ontstaat de kans op stressincontinentie. Ook na een zware bevalling of ruptuur (inscheuring van de vulva of vaginawand) komt urineverlies bij vrouwen regelmatig voor. De oorzaak van aandrangincontinentie is in tegenstelling tot stressincontinentie vaak onduidelijk.

Veel vrouwen merken dat het urineverlies optreedt tijdens inspanningen zoals sporten, springen op de trampoline met de kinderen, bij het hoesten of niezen of tijdens een flinke lachbui met vriendinnen. De oorzaak is dan meestal verzwakte bekkenbodemspieren door een bevalling of de overgang. De bekkenbodemspieren kunnen de druk op de blaas niet goed opvangen  waardoor je druppeltjes of scheutjes urine verliest. In een enkel geval verdwijnen de klachten weer vanzelf. Soms blijven de klachten bestaan. Het is verstandig om dan contact op te nemen met een huisarts of een bekkenbodemfysiotherapeut.

Een (huis)arts, continentieverpleegkundige of bekkenbodemtherapeut kan helpen om urineverlies bij vrouwen te verminderen of zelfs in zijn geheel te verhelpen. Voor deze professionals is ongewild urineverlies heel normaal. Schaamte voor plasproblemen zoals urineverlies is daarom nergens voor nodig. Door bekkenbodemtherapie te volgen, blaastraining te doen of het eet- en drinkpatroon aan te passen kan bovendien vaak al snel resultaat worden geboekt.

De meest voorkomende vormen van incontinentie bij vrouwen zijn inspanningsincontinentie en aandrangincontinentie. Bij inspanningsincontinentie, ook wel stressincontinentie genoemd, treedt ongewild urineverlies op tijdens inspanningen zoals sporten, hoesten en lachen. Vrouwen met aandrangincontinentie of urge-incontinentie voelen een plotselinge aandrang om te plassen. In veel gevallen lukt het echter niet om op tijd het toilet te bereiken met urineverlies tot gevolg.

Er zijn vijf verschillende soorten incontinentie met betrekking tot ongewild urineverlies. Deze soorten incontinentie zijn;overloopincontinentie,aandrangincontinentie,stressincontinentie,relfexincontinentiefunctionele incontinentie. Ongewild verlies van ontlasting noemen we fecale- of ontlastingsincontinentie.